Pierwsza Pomoc
Pierwsza pomoc to dziś jeden z tych obszarów, w których szkoła ma budować realną gotowość uczniów do niesienia pomocy i brania odpowiedzialności.
Nasze zajęcia dają umiejętności, które można skutecznie zastosować w praktyce, a nie tylko wiedzę, którą trzeba sobie przypominać w stresie.
To też budowanie postawy odpowiedzialności za innych. Uczeń, który przećwiczył reakcję na wypadek, z większym prawdopodobieństwem nie odwróci wzroku, kiedy komuś naprawdę dzieje się coś złego.
Głównym celem zajęć jest nauczenie reagowania, nie tylko przekazanie wiedzy.
Największym zagrożeniem w sytuacji wypadku nie jest brak umiejętności, tylko "zamrożenie" i niepewność, co zrobić i od czego zacząć.
Warsztat uczy przełamywać tę blokadę przez praktykę, nie przez wykład.
Ćwiczenia praktyczne w parach i grupach
Uczestnicy sami opatrują, sami decydują, sami wzywają pomoc. Skupiamy się na doświadczeniach, a nie samym gadaniu.
Scenariusze sytuacyjne
Odtwarzamy sytuacje zbliżone do tych, które faktycznie się zdarzają, żeby reakcja stała się odruchem, a nie czymś, co trzeba sobie przypomnieć.
Pracujemy ze sprzętem
Uczestnicy ćwiczą na sprzęcie. Dotykają, robią RKO na manekinie, włączają AED i otwierają opatrunki oraz bandaże. Chcemy, aby skończyli nasze warsztaty z myślą "już to kiedyś robiłem, więc dam sobie radę"
Więcej formy zabawowej, prostsze scenariusze i nacisk na przełamanie strachu przed podejściem do kogoś, komu dzieje się coś złego.
Uczymy również, że wezwanie pomocy dorosłego też jest właściwą reakcją.
Kładziemy nacisk na więcej realizmu i odpowiedzialności. Młodzież w tym wieku realnie może być pierwsza na miejscu wypadku — na przystanku, na imprezie, na rowerze.
Dajemy do zrozumienia, że to jest coś, co naprawdę może się im przydarzyć i warto być gotowym.
Warsztat obejmuje kilka bloków tematycznych, prowadzonych naprzemiennie jako teoria-w-pigułce i ćwiczenia praktyczne
